Ogród numer 1.

Mam dwa domy, dom numer jeden, ten w śródmieściu i dom numer dwa, ten na wsi.

Mam - teoretycznie - dwa ogrody, ten na Młocinach, ogród numer jeden, i ten w Borkowie, który tak na prawdę ogrodem nie jest. Jeszcze? Nie wiem, czy kiedykolwiek dam radę stworzyć tam coś, co by ogrodem można było nazwać. 

Wszystko to kwestia definicji, ale w moim odczuciu, ogród to ja wreszcie mam na Młocinach. Na zawsze zapamiętałam taki komentarz, kiedy działka na Młocinach powstawała z wysypiska śmieci, a ja jeszcze bywałam na rozmaitych forach ogrodniczych:

'ogrodu to Ty nie masz, masz co najwyżej działkę z nasadzeniami' 

Na forach jakichkolwiek nie bywam od dawna, konto na FB skasowałam lata temu, pisze sobie tu i chociaż statystyka pokazuje dziesiątki odwiedzin każdego dnia, mało kto ma ochotę wyrazić jakakolwiek opinię. Tym bardziej dziękuję tym, którzy piszą :-) 

A cały nieco emocjonalny wstęp stąd, że w sobotę, 22 lipca minęła kolejna rocznica ogródeczka w ROD na Młocinach.

To już 6 lat.

Dla tradycji przypomnę co 22 lipca 2011 roku zastałam na tym skrawku ziemi:

Było, ale dla tradycji rocznicowej przypominam ;-)

A dzisiaj motyle i jeżówki :-)

  

Budleje

Clematisy

Jarzmianki w fazie suchej ;-)

I widoczki po całości

Na Młocinach regeneruję siły, by dalej walczyć z naturą w Borkowie. W Borkowie odpoczywam far from the madding crowd - pełna kompatybilność.

I wiem, że są co najmniej dwie osoby, które perfekcyjnie będą wiedziały o czym piszę :-)

Macham :-)