A róże nadal kwitną

2017 ma się ku końcowi. To był piękny rok na Młocinach :-)

Mam wrażenie, że był wyjątkowy, jakby się żegnał ze mną, albo chciał pokazać, że nie sposób z nim się rozstać. 

Dzisiaj w ten słoneczny grudniowy dzień, przedostatni w tym roku, obiecałam ogródeczkowi, że w 2018 poświęcę mu dużo więcej czasu, a Borków odrobinę zaniedbam ;-)

Albo oba ogrody będą najważniejsze, a z pracą czas się powoli rozstać. 

Powoli, czyli tylko z częścią z niej. 

I to jest moje postanowienie noworoczne.

Szczęścia wszystkim życzę i by praca nie zabierała nikomu życia.

Świerk

Tradycyjnie 24 grudnia na sam koniec jeszcze wizyta na Młocinach. Popatrzec, potęsknić do wiosny, nacieszyć się tym, co nadal wygląda w ogrodzie dobrze. 

Teraz mój świerk króluje ;-)

Wokół zaś same badyle ;-) , ale i one - moim zdaniem - mają swój urok.

Stolica opustoszała. Deszcz na przemian ze słońcem, w domu cisza, sasiedzi - studenci wynajmujący mieszkania - powyjeżdżali do domów, dla mnie czas na totalny relaks i książkowo-filmowe odosobnienie. 

I jaka jestem z tego powodu szczęśliwa, nie muszę chyba pisać. 

Czytającym życzę, by znaleźli własne powody do szczęścia, wewnętrzny spokój i umiejętność odnajdywania radości w najzwyklejszych sprawach każdego kolejnego dnia.

Bo zawsze jest lepiej tam, gdzie nas nie ma? 

Bo trawnik jest zieleńszy u sąsiada?

Niekoniecznie. To tylko kwestia tego, co potrafimy zobaczyć. Bo widzieć, rozumieć, doceniać więcej, to jest sztuka życia. No i sakramentalne carpe diem, kiedyś moje życiowe motto, dzisiaj już mi nie wystarcza, jeszcze nie wiem czego szukam na koniec życia, ale wiem, że jeszcze mam coś do zrobienia, tylko jeszcze nie wiem co to jest, co to będzie....

   

Introduction

Spiritual

Window

Shopping

These

spiritual

window

shoppers,

who

idly

ask.

"How

much

is

that?"

-

"Oh,

Twas

only

looking".

They

handle

a

hundred

items,

and

put

them

down

again,

shadows

with

no

capital.

What

is

spent

is

love,

and

two

eyes

wet

with

weeping.

But

these

walk

into

a

shop,

and

their

whole

lives

pass

suddenly,

in

that

moment,

in

that

shop.

"VI/here

did

you

go?"

-

"Nowhere".

"What

did

you

have

to

eat?"

-

"Nothing

much".

Even

if

you

don't

know

what

you

want,

buy

something,

to

be

part

of

the

exchanging

flow.

Start

a

huge

foolish

project,

like

Noah.

It

makes

absolutely

no

difference

Grudniowe kolory, mala i szara mysza ;-)

Grudzień. 

Ogrody schodzą na dalszy plan, ale przecież nie znikają, nie przestają istnieć, są stale obecne w moich myślach  i jak tylko pogoda i czas sprzyjają, jadę je odwiedzać.

Dzisiaj pomimo początkowych planów na wizytę na wsi, jednak tylko Młociny. Ogródeczek nieco zaśmiecony nawianymi liśćmi, jesienny, nie zimowy i nadal pełen kolorów.

Róże w zieleni

Hortensja Dębolistna kolorowa - nie pamiętam, by kiedykolwiek miała nadal liście w grudniu

Kalinowe korale jeszcze nie zjedzone przez ptaki.

Uroda tej plątaniny konarów dla mnie urzekająca

A to moje domowe nowości z Szarą Myszą na czele ;-))))

Mala i zawieszka w formie dorje to efekt nepalskich rozmów z moim synem, który spędza zimę w Katmandu. 

Do tego mam swoją mantrę, mantrę Zielonej Tary i uczę się zupełnie nowych rzeczy o sensie życia i sposobach na życie. Grudzień to doskonały miesiąc nie tylko na świąteczne zagubienie w konsumpcji. Refleksja i spowolnienie pozwala dojrzeć więcej. 

A szara myszka zamiast Mikołaja ;-)

Prezent od aury

Niezwykły listopadowy dzień. Może nie tak ciepło, jak się tego spodziewałam, ale za to ile światła, słońca. Od razu nawet te puste jesienne rabaty wyglądają ładniej. I nadal jest sporo kolorów, nawet trawnik nie jest w takim złym stanie. Wygrabiłam znowu mnóstwo sianka - to częste jesienne grabienie jest moim zdaniem cenniejsze niż jakakolwiek wertykulacja. Przed zima oczyszczenie trawnika z martwego 'podszerstka' (kto miał sznaucera, to wie o czym piszę ;-) daje mu szanse na oddychanie zimą.

Listopadowe kolory

Clematis 'goreje' ;-) 

Ze świerkiem i ognikiem złoto-zielono

Głogownik z trudem, ale żyje. Niestety, to nie jest roślina na nasze mrozy.

Trawnik. Różnie w różnych częściach ogródeczka.

Dębolistna w tym roku trwa długo.

I dla odmiany szary akcent ;-)

A róża ? Też trwa ;-)

Piękny dzień, balsam na moje ostatnie smuteczki, bo życie jak wiadomo przynosi rozmaite wydarzenia, toczy się czasem nieoczekiwanie, ale przecież wiadomo, potem wracają dobre dni...

Trzeba umieć przetrwać te złe.

Koniec sezonu :-(

To już naprawdę koniec ogrodowania w tym roku.

Kosiarka wywieziona do piwnicy, wszystko posprzątane, jeszcze tylko kompostu podsypię pod róże, pod parę innych roślin i nic już nie ma tu do roboty. Trochę żal, trochę smutno, ale przecież to nie na zawsze, to tylko przerwa, czas zająć się innymi sprawami.

Zdjęcia robione po ciemku, niewiele nadawało się do użytku. To tak dla pamięci kolejnego dnia na Młocinach.

Kolorowy listopad

Za oknem szarość i mgła.... a tu ogródeczek cały w kolorach. Nie pamiętam kiedy w drugiej połowie listopada było tak wiele życia w ogrodzie.

Nadal porządki, nowe liście opadły, nawiał nowe wiatr, a zatem grabienie parogodzinne, ale tez 'trzepanie' szmaragdów udało mi się zrobić. Bardzo pilnuję by o tym pamiętać i co jesień czyszczę moje tuje z tego wewnętrznego suszu.

Tak to wygląda przed czyszczeniem

Tak po czyszczeniu

A to jest efekt oczyszczenia tylko jednej tui. Jest tego suszu naprawdę dużo i nie mam wątpliwości, że tujkom lepiej bez  takiego obciążenia. Nie jest to efekt żadnej choroby, to tylko brak dostępu światła i naturalne zamieranie nadmiaru gałązek.  

Trzcinniki gotowe na zimę 

A to taki akcent kolorystyczny na koniec ;-)))