Rozwichrzone tulipany i orliki

Nadal są, trzymają się długo, ale to już ich ostatnie dni.

Nowi mieszkańcy domku dla owadów

Od jesieni nic się nie działo. Zaklejone okienka bez zmian przetrwały zimę i już zaczynałam się obawiać, że owady z jakiegoś powodu opuściły mój ogródeczek. Ale zacznę od początku.

Byłam kiedyś w bardzo pięknym miejscu, gdzie były takie domki

 

Nie sposób się nie zachwycić, a do tego to tylko jedna z najprostszych wersji tych 'willi' dla owadów, które można było tam zobaczyć.

Biorąc pod uwagę, że mój ogródeczek skromny, wybrałam też taki prosty model, który jeszcze tego samego dnia zawisł u mnie, na razie ku ozdobie.

Jakaż była radość, gdy wkrótce zawitali pierwsi goście. 7 lipca 2013 zakryta pierwsza dziurka.

Na następnych nie trzeba było długo czekać i wkrótce domek wyglądał tak

 

To był koniec sierpnia i niewiele działo się w domku potem. Przetrwał zimę bez zmiany. Nagle dzisiaj zobaczyłam to 

Zaklajstrowane te duże otwory!

A więc owady u mnie są!

Green Spice i hosta gigant

 

Na czarno

Prawie, ale bez słońca te tulipany są niemal czarne. Bagatelle też.

 

Petunia Sanguna Phantom

Szukałam czegoś ciekawego do donic na tarasie. Pelargonii nie lubię, aksamitki mają nie ten zapach, lawenda na tarasie marnieje szybko, chodziłam wśród stelaży z kwieciem rozmaitym i jakoś nic nie wydawało się przyciągać wzroku.

I wtedy zobaczyłam te niesamowite w kolorze kwiaty, pośród czerwonych, różowych pelargonii pokazały swoje fantomowe oblicze

W zależności od światła, ten aksamitny fiolet wygląda jak czarny, a żółć traci ostrość i wygląda jak ecru. Do tego masa sztywnych, zielonych liści.

Petunia Pendula odmiana Sanguna, a ten kolor to Petunia X hybrida Phantom. 

Petunia długopędowa, zwiesza się do 80 cm nawet, ma kwitnąć długo i skutecznie. Zobaczymy. Chciałam 'Million bells' ale ta jest chyba ciekawsza.

Rok temu i dzisiaj

Nie do uwierzenia jaka jest różnica w rozwoju wegetacji między 22 kwietnia 2013 a 22 kwietnia 2014.

 

To jest ta sama pergola, którą widać na górnym zdjęciu za wierzbą. Nawet śladu clematisa nie ma, a dzisiaj niemal nie ma śladu, ale pergoli. Gęstwa!

Oj cieszy ta szalona zieleń wokół!

I to co cieszy, bo rośnie

Trzmielina oskrzydlona już teraz rośnie wzwyż i wszerz codziennie i to w oczach

Trzmielina od Joasi też odbija pięknie po zimie. Była taka cudnie czerwona całą zimę, a teraz zielenieje w oczach.

Szafirkowo 

Te złote gwiazdki wśród żurawek takie są miłe

Żurawa !

Rokitnik i Ubiorek. Co za para!

Hosta wielkolud od Hani- Anabelle

I Głogownik co zmarzł, ale nie całkiem jednak.

Na biało

Nie biegam z koszyczkiem..

więc pojechałam na działkę. Posadziłam kanny, nacieszyłam oczy zielenią i ciszą, po raz kolejny z niedowierzaniem cieszyłam się moim nowym wcieleniem - nie szykuję świąt, żadnych. Po raz pierwszy w moim życiu nie wykonałam pracy w kuchni, nie ugotowałam tradycyjnych potraw, nie wykupiłam pół sklepu by stół był bogaty.

Jutro wsiądę na rower i pojadę sobie na wędrówkę w ładne rejony stolicy, a święta to tylko kalendarz.

A działka dzisiaj wygląda tak

Posadzone kanny jeszcze wiotkie, ale dostały taka porcję humusu w płynie, że muszą wstać. Tylko wiatr mnie nieco martwi.

 

Początki egzotycznej rabaty

A tulipany z uporem godnym lepszej sprawy nadal w pąkach

także hiacynty

Te wśród berberysów też nie zamierzają chyba kwitnąć

Serduszka i kwitnąca Turzyca

Cieplutko, słonecznie, pomimo wszystko radośnie.

Serduszka zakwita - o dziwo na czerwono, bo w ubiegłym roku na zimowym parapecie kwietniowym zakwitła na różowo.

To był ten nieznośny zimowy kwiecień.

A teraz kolor chyba bliższy czerwieni

To tylko początek kwitnienia, zobaczymy co będzie dalej. 

Niesamowite kwiaty na Ice Dance. Jakie śliczne brązowo-białe kitki!

A trawnik powoli zachwyca. Jeszcze trochę pracy i będzie niemal idealny.

Trawy, trawki i smutne refleksje

Zrobiłam historyczny przegląd moich traw ozdobnych. Pozestawiałam zdjęcia teraz i kiedyś, w podsumowaniu uważam, że idzie mi nieźle, ale będzie lepiej.

Dzisiaj dla odmiany w moim Zielonym blogu, więc zapraszam tam.

Miałam dzisiaj pisać o sąsiedzie ogrodniku, który właśnie od wczoraj jest już wiecznym ogrodnikiem. Patrzyłam na jego ogród, zadbany, pełen ciekawych roślin, pielęgnował go od kilkudziesięciu lat. 

Tak pięknie kwitną Magnolie, ale już tego nie zobaczył. Patrzyłam na nieprzyciętą Iwę, najpiękniejszą w okolicy i było mi smutno, tak jak tym roślinom, bo miałam wrażenie, że stały takie osierocone.

Psy i rośliny chyba najbardziej czują naszą nieobecność, bo bliscy tyle mają na głowie spraw, czasem pewnie jest im lżej, że już nie trzeba patrzeć na te ostatnie, trudne dni.... 

Co po nas zostaje? Szczęśliwi są Ci, którzy dokonali w życiu znaczących rzeczy. Mnie cieszą jeszcze te krzewy wyhodowane z patyka, może jeszcze stworzę ogród w Borkowie,  może jeszcze...

A do tego syn w szpitalu zakaźnym po tropikalnych podróżach. 

Jakoś ten Wielki Tydzień smutny.

Tylko hiacynty zaraz rozkwitną na niebiesko, a zapach już w całym domu.

Złocisty, hortensja pnąca i tytułowa stara grusza

  

Wilczomlecz złocisty zakwita najwcześniej. Mój jeszcze mały, ale jak jest go dużo i jest bardziej rozrośnięty daje efekt złotego dywanu.

 

Hortensja pnąca konsekwentnie się rozrasta

i zgodnie z moim planem rosnie w górę pnia po wyciętym drzewie.

Moja stara grusza, centralny punkt ogrodu, źródło cienia, a czasem kilku niezbyt dobrych gruszek, ale za nic bym jej nie ruszyła. Dzisiaj obsypana kwiatami, tylko niebo nad nią bure.

A narcyzy nadal kwitną

iglaczki mają śliczne złote ogonki

moje ukochane Rokitniki

i nie mniej ukochane berberysy z tulipanami