Młociny pod śniegiem

Co za banalny tytuł ;-)

Banalny, bo przecież nic się nie dzieje w sferze ogrodowej. Zaglądam na Młociny co tydzień, sprawdzam, czy wszystko na swoim miejscu i poza walką z zamarzniętymi zamkami i paroma zdjęciami, niewiele więcej można zrobić.

No jeszcze sobie popatrzeć, potęsknić za wiosną i po raz kolejny rozważyć pytanie: co będzie jak już domek w Borkowie stanie? Jak pogodzę kilka dni pracy w tygodniu i dłuższe pobyty w Borkowie z wizytami na Młocinach? A przecież nie wyobrażam sobie rozstania z tymi 185 metrami, gdzie każdy centymetr ziemi przekopałam setki razy, a każda roślina, która tam rośnie - poza drzewami - została posadzona przeze mnie. 

Na tę chwilę plan jest prosty. Żadnych zmian. A kiedy domek już będzie i zacznę pomieszkiwać na wsi, będę się martwić wtedy.

  

A oto tytułowe Młociny pod śniegiem

Tydzień wcześniej też byłam. Nie udało się wtedy otworzyć zamarzniętej furteczki, więc zdjęcia zza krat ;-)

Widać różnicę, bo dzisiaj już tak słonecznie nie było.

Noworocznie z Młocin

W pierwszy dzień roku wizyta na działce nieodzowna, chociaż pogodowa szarość raczej zachęca do pozostania w czterech ścianach. Po drodze wiedeńskie polki i walce z Wiednia wprawiły mnie w taneczny nastrój, a rozmaite ogrodowe detale jeszcze bardziej nastroiły na wesoło.

To zacznę od noworocznej zagadki dla zaglądających ;-)

Oto co to ?

Kwitnące róże z nadal zielonymi liśćmi w styczniu to jednak jak dla mnie nowość. Sądzę, że zapasy wilgoci są za to odpowiedzialne, a nadchodzące 12 stopniowe mrozy, bardzo w mnie w tym kontekście przerażają.

Pod różami całkiem żywa lawenda 

a wkoło sporo kolorowych plam, w tym plamisty Głogownik ;-) 
Ale on już tak ma.

Kolczasta bestyjka berberysowa ;-)

Mój pierwszy owadzi domek z 2013 roku wyraźnie czuje piętno czasu, ale nadal spełnia swoją funkcję i bardzo mi się podoba w tej spatynowanej wersji.

Do tego chyba znalazłam idealny drewniaczek do Borkowa :-)

Podoba mi się taki początek roku, 

czego i Wam Wszystkim życzę :-)