Bez słów, po prostu zimowo!

Młociny w grudniu

W środę pisałam o Borkowie w grudniu, dzisiaj piszę o Młocinach i tej mojej kwadratowej, malutkiej przestrzeni, gdzie każda trawka jest moja, bo przeze mnie posadzona. Lubię tam wpaść choćby na kilka minut, bo pomimo pory roku, wszystko tak ładnie żyje.

Pograbiłam jak zwykle liście, a zbierając liście z rabat odkryłam spore kiełki krokusów. Dzisiaj ponad 10 stopni ciepła, rośliny chyba biorą to za początek wiosny, w trawach nowe zielone pędy. A że w perspektywie miesiąca zimy ani śladu, to może nic im się ni stanie.

Dzisiejsze widoczki

Róże nadal mają zielone listki

Trawy bez zmian i ogólnie dość zielono

Teraz ogródki poczekają parę dni, w weekend pracuję, potem mam przedwigilijne spotkanie z synem, a potem znowu będzie czas na wizytę na Młocinach. Świąt w tym roku nie obchodzę. Bez Grina nie ma atmosfery ....

Strach ma wielkie oczy ;-)

Od ostatniego włamania, każdy wyjazd na Młociny to obawa i strach co tam zastanę. Ale też i w różnych momentach, kiedy pomyśle o moim ogródku stale wyobrażam sobie, co też złego znowu może się tam wydarzyć. Wyobraźnię ma ogromną, więc i strach jest straszny. Toteż pomimo nadal braku samochodu - ASO się nie wywiązało, nie ubezpieczyciel! - dojeżdżam 'zbiorkomem' - jak to nazywa mój syn - cierpiąc straszliwie, bo nie lubię być zbyt blisko ludzi, a zapach w tramwajach doprowadza mnie do tego, że czasem muszę wysiąść wcześniej. 

Jeszcze parę dni i wracam do samochodu. A na Młocinach na szczęście spokój i uroda. Zimy ani śladu, wilgotność w sam raz, nie ma nic do roboty, poza popatrzeniem na roślinki i tzw, obchodem ogrodu.

Obeszłam, popatrzyłam, zebrałam suche listki, nacieszyłam się tym, że wszystko tak ładnie wygląda, no i tyle ...

Śliczne listki  azalii japońskiej

 Iwa w pączkach

Wilczomlecze kolorowe

I bezustannie śliczne trawy

Nie wiążę traw w tym roku, bo zima jest, taka jaka jest, a trawy wyglądają tak atrakcyjnie, że szkoda je ruszać. Oczywiście nie mam też żadnych zabezpieczeń, czy chochołów na roślinach, bo po pierwsze to dużo za wcześnie, a po drugie zrezygnowałam już dawno z roślin ginących w naszym klimacie. Nie warto.

Nawet słońce dzisiaj widziałam !

Słońce i światło to atmosferyczne, ale też tyle pozytywnych rzeczy się dzieje, że aż jasność wielka wokół. 

Nikomu nie czynię krzywdy, staram się pomagać, nie ma we mnie chęci do zemsty, nawet jeśli inni wyrządzają mi krzywdę, może nie jestem otwarta na innych ludzi, ale nigdy nie potrafiłabym skrzywdzić żadnej istoty, ludzkiej czy zwierzęcej.  W większości zdarzeń mojego życia, ludzie wokół mnie odpłacają mi tym samym, a i los - poza wyjątkowymi wydarzeniami - jest dla mnie wyjątkowo wspaniałomyślny.

Stąd to dzisiejsze zachwycenie światłem, bo to grudzień, a dzień był jasny jak brylant, a do tego moja ukochana działeczka na Młocinach też wyglądała dzisiaj pięknie i żadnych nowych śladów inwazji nie znalazłam. Cudowny spokój wśród pustych ogrodów zalanych niezwykle pięknym światłem.

Nikogo wokół, tylko uśpione ogrody, nadal zielone, potęgują uczucie spokoju i radości z życia. A i kolorów sporo też jest. U mnie wcale, ale to wcale szaro nie jest.

I jak tu nie kochać berberysów. W tle nadal całkiem ładne krzewinki lawendy

Pędy róż pnących nadal pełne zielonych liści

Berberysy!

I bardzo ciekawa w tym roku budleja

A głogownik - jak zwykle w czerwone łatki...

 

Zgrabiłam nawiane przez wiatr liście, nacieszyłam się spokojem, założyłam nowe zamki i kłódki i powierzając ogródek opatrzności wróciłam do domu .... tramwajem! 

Samochodzik u blacharzy wraca do pierwotnej urody po ostatniej kolizji. Za kilka dni wróci do mnie jak nowy. A ja niestety personifikuję przedmioty martwe, tak jak uczłowieczałam mojego psa. Taka ożywiona materia nie sprawia kłopotu, nie zadaje bólu, nie sprawia przykrości, czego niestety o ludziach powiedzieć się nie da. 

Ja im wybaczam, bo wiem, że cierpią bardziej ode mnie.

Włamanie

Niestety, nie ominęło i mnie. Nieproszeni goście odwiedzili Młociny. 

Zima to zawsze zły czas dla działek i ich właścicieli. Pod nieobecność gospodarzy i w wyniku rzadkich teraz wizyt w ogrodach, działki to łatwy łup.  

Już z daleka widziałam, że domek otwarty, z bliska zobaczyłam na furtce ślady włamania i uszkodzony zamek. Telefon na policję, wspólne wejście na teren ogrodu i do domku. Bałam się strasznie, co tam zastanę, ale chyba złodzieje zostali spłoszeni, bo poza otworzeniem domku, chyba nawet do niego nie weszli.

W sumie niewielka strata, bo tylko zamknięcia na furtce i drzwiach, ale psychicznie bardzo trudne przeżycie. Naruszenie naszego miejsca, obecność obcych w miejscu, gdzie dotąd bywałam tylko ja, wtargnięcie.

I pytanie - wrócą?