Dobrze jest :-)

Opanowawszy wczoraj chaszcze w Borkowie, dzisiaj z przyjemnością odpoczywałam na Młocinach. Wprawdzie jak zwykle zbierałam jabłka, grabiłam liście, podlewałam, przycinałam co trzeba, to jak już wiele razy pisałam, to są wczasy w porównaniu do pracy w mojej wiejskiej posiadłości. I ten układ bardzo mi odpowiada. Po katorżniczej pracy w Borkowie aktywny odpoczynek na Młocinach i nawet zapomniałam, jak bolały mnie znowu wszystkie mięśnie. 

Jedno jest pewne, na brak aktywności fizycznej nie mogę narzekać ;-) Wprawdzie chwilowo rower czeka na wyrok ortopedy, z którym spotykam się 11 września. Wtedy okaże się, czy początki zmian w w stawach, jakie już wiem, że mam to będzie koniec jazdy, czy może wręcz przeciwnie. 

A z dzisiejszego dnia przywiozłam jak zwykle parę zdjęć.

Niespodzianka! Trojeść bulwiasta kwitnie ponownie. Na razie malutki pąki, ale jest ich sporo.

Jeżyn w tym roku mniej, ale są

 

Kolory na róży pomarszczonej

Moje szalone pnącza! Wiciokrzew zaostrzony i Clematis Paul Farges

Niezmordowana pigwa pomimo tego, że ma słońce wiele godzin

Runianka tez daje radę

Berberys który jakoś zbyt rzadko pokazuję. Zimozielony Berberys Julianae. W rzeczywistości znacznie piękniejszy.

I tak pomimo suszy zawsze jest coś, co cieszy w ogrodzie. Pewnie byłoby lepiej, gdyby lato było normalne dla naszej szerokości geograficznej, byłoby więcej kwiatów, więcej zieloności. Wiele roślin nie zakwitnie w tym roku w ogóle. Np. mój hibiscus bylinowy stracił wszystkie pąki. Po prostu uschły i odpadły. Inne kwitły i przekwitły zbyt szybko. Szkoda i zastanawiam się jak wypadnie w tym roku wystawa Zieleń to życie. Przecież szkółkarze też muszą być ciężko doświadczeni przez suszę.

Moje rośliny w pełnym słońcu

Chcę pokazać te rośliny u mnie, które dają radę w pełnym słońcu, nawet teraz, w tych saharyjskich warunkach. Nadal trwa upał i susza, a do tego dzisiejszy wiatr wcale nie pomaga, tylko wysusza wszystko jeszcze bardziej. Ogród ginie. Widziałam zdjęcia z rozmaitych ogrodów i to co mnie zachwyca to to, że nie wszyscy udają i pokazują zniszczenia. 

Bo nie ma takiej siły, moim zdaniem, by polskie ogrody mogły wyglądać dobrze po sierpniu 2105. Są miejsca i rośliny, które jakoś dają radę, ale ogólnie jest kiepsko.

Jak to wygląda u mnie już pokazywałam, dzisiaj tylko te rośliny, które dają radę właściwie bez podlewania. Oczywiście bez problemu żyją wszystkie berberysy, trzmieliny, w tym trzmielina oskrzydlona. To jest krzew śnieguliczki koralowej

Ma słońce właściwie przez cały dzień.

Obok rosną trawy - trzcinnik Karl Foerster i siwa kostrzewa

Jaśminowiec na patelni ;-)

 Liściasta kępa Trojesci bulwiastej

 Tu jest piekło, trawy Ice Dance kompletnie wypalone, a ona trwa!

Trawy w ogóle zachowują się różnie w tym upale. Np Miskant Cabaret, który rośnie we wściekłym słońcu wygląda ślicznie, ale już Zebrinus schnie od dołu.

O bylinach nie wspomnę. Te w słońcu wszystkie padły, te w cieniu jakoś marnie, ale idą. 

No nie jest to rok do cieszenia się ogrodem.

Siwe siano

Siwe siano - to jest to, co zobaczyłam dzisiaj z daleka na mojej działce ;-) 

I to był mój trawnik.

Powinnam była skosić już w sobotę. Coś tam jednak pomimo suszy wyrosło, ale upał i kiepskie samopoczucie wygnało mnie do domu o wiele szybciej, niż planowałam. Wróciły problemy z widzeniem, więc uciekłam, nawet bez podlewania czegokolwiek. Wróciłam dopiero dzisiaj, po pracy i bardzo mnie widok ogrodu załamał. Nawet pęcherznice oklapnięte, część przypalona.

Na szczęście dzisiaj już normalny dzień pogodowo i od rana mam siły słonia, czyli forma wróciła :-) Cudnie, bo już miałam siebie dosyć! Taka ledwie żywa Krysia to nie jest to, co akceptuję ;-)

A więc do roboty - koszenie, bo jednak kosiarką najszybciej zebrałam to siwe siano, potem podlewanie na maxa do wieczora, sprzątanie, wycinanie, etc. Teraz już będzie z górki, bo palące słońce to już na szczęście wspomnienie.

Tak to wygląda teraz. Trawnik niestety w wielu miejscach bardzo żółty, ogólnie marnizna i o ile nie będzie sporo opadów, trudno oczekiwać zieloności w ogrodach. 

Winogrona dojrzewają, tylko niestety jak zwykle pojawia się mączniak na liściach.

 

Jabłkowe zbiory coraz bliżej

Jutro ciąg dalszy reanimacji Młocin, a w środę wobec powrotu ludzkiej pogody jadę do Borkowa. Jak zwykle doczekać się nie mogę, a moja wieś po nocach mi się śni...

Zdjęciowy przegląd ogrodu

Posprzątane, podlane, a potem obfotografowane. Miłego oglądania :-)

 

Dwa zielone zdjęcia ;-)

Susza i upał ciężko nas doświadcza.

Z niezrozumiałych dla mnie powodów, takie wysokie temperatury znosi się zupełnie inaczej - łatwiej - w miejscach, gdzie jest to normalna pogoda, jak np. w Nigerii. Inna sprawa, że tam wszystko, od przyrody po architekturę, od stylu pracy do stylu życia jest dostosowane do warunków klimatycznych. U nas wokół coraz bardziej spalona ziemia, liście na drzewach schną, tylko ulice nie pustoszeją w środku dnia, tak jak być powinno przy tych temperaturach.

A ogródek na Młocinach wbrew wszystkiemu żyje i ma się dobrze. Powody są dwa - u mnie głównie drzewa i krzewy, sporo cienia, a do tego nadal intensywnie podlewam, chociaż mam coraz większe wątpliwości, czy nie czas przestać, przy zmniejszających się zasobach wody.

Inna sprawa, że to moje podlewanie to także wybawienie dla mnie, bo robię sobie prywatne wodne kurtyny, przez które przechodzę co i raz dla ochłody, a wodą ciurka sobie i zrasza wszystko wokół. Zużywam około pół metra sześciennego wody na dwa dni, co wcale nie jest chyba tak dużo.

A te tytułowe zielone zdjęcia, to te: 

Wilczomlecz martini 'Ascot Rainbow' po zaschnięciu kwiatów, tak zielono odrasta. Rośnie w głębokim cieniu po gęstą Iwą.

A tu jedna z wielu host, wszystkie w głębokim cieniu, tylko tu pod różą pomarszczoną, trochę słońce dociera, to i brzegi listków lekko nadpalone.

Te zielone zdjęcia to tak na przekór naturze ;-) Trzeba się jakoś motywować!

Dajemy radę ;-)

I ja, i ogródeczek!

Wprawdzie wczoraj nawet zdjęć nie robiłam, bo po przerwie na Borków od środy, w sobotę aż miałam ochotę płakać z żalu. Od wejścia powitały mnie smętne kikuty Rodgersji. Uschła kompletnie. A jeszcze parę dni temu była taka okazała. Ale wiadomo, to roślina wymagająca wilgoci i cienia. Cień wprawdzie ma, ale powietrze za gorące. Wycięłam wszystkie suche liście i pewnie jeszcze trochę odrośnie, ale to już nie będzie tak jak było. Nic to. Za rok będzie jeszcze większa.

Dzisiaj natomiast, po wczorajszym bardzo intensywnym podlewaniu, zraszaniu i znowu podlewaniu ogródeczek odżył i wcale nie tak bardzo widać te afrykańskie spiekoty.

Te floksy są jakieś niezniszczalne.

Ognik szkarłatny nad nimi

Budleje też w tym roku wielkie i odporne

Rudbekie, wiadomo, to byliny chyba najodporniejsze na każde warunki

I pomimo niemal pełnego słońca moja pnąca powtarza kwitnienie. Wiele razy już pisałam, że miała to być Flammentanz, ale nie jest bo ta jak wiadomo kwitnienia nie powtarza. Zatem nie wiem co mam. Liście jej trochę pożółkły, ale pąków nadal sporo. 

Rozchodnik pod różą

Cieniste zakątki bez problemu

Wycięte czosnki i coraz większy bluszcz pod okienkiem ;-)

Oczywiście nie robiłam niemal nic. Poza zebraniem jabłek i liści, podlewaniem, głównie leżakowałam, a nawet spałam na matach na trawniku. Nie wiem kiedy ostatni raz spałam tak na łonie natury, ale dzisiaj to było cudne - parasol liściastych konarów morwy nade mną, a wokół zieleń i lekki wietrzyk. Po kilkunastu minutach byłam jak nowa.

Nie ma się co łudzić - to co się dzieje z pogodą obecnie wymaga radykalnej zmiany zachowania. Kto tylko może powinien ograniczyć aktywność i zachowywać się tak, jakby to nie była Polska, a np. Nigeria. Spowolnienie to podstawa.

Ja w ramach zmian nie wybieram się do Borkowa do czasu, aż temperatura wróci do polskiej normy.