Zmiany

Od paru tygodni planowałam nowe podpory dla clematisa Paul Farges, zwanego też Summer snow. To jest clematis, który wymaga cierpliwości. W pierwszych latach rośnie słabo, potem staje się bestią ;-). Rośnie jak szalony, kwitnie miesiącami i chociaż jego kwiaty są niewielkie, z powodu ich mnogości tworzy cudną białą kaskadę. Dotąd rósł na ogrodzeniu i uznałam, że dodatkowy szczebel w górę będzie dobrym pomysłem. Clematis będzie miał gdzie rosnąć, a efekt będzie jeszcze bardziej spektakularny.

Tym dodatkowym szczeblem miały być łuki nad ogrodzeniem. Zrobiłam tak już dla róż pnących na części ogrodzenia i bardzo się to rozwiązanie sprawdziło. Teraz kolejne trzy segmenty ogrodzenia miały dostać łuki. Kwestia zakupienia właściwych prętów i znalezienia właściwego spawacza.

Znalazłam i jedno i drugie, jak zwykle w internecie. Po pręty pojechałam do Huty, kiedyś Warszawa, obok mojego ogródka na Młocinach. Dzisiaj to Konsorcjum Stali ! Mają tam wszystko co ze stali, do tego sprzedają w detalu, przytną na wymiar, są mili, polecam jak ktoś szuka takich rzeczy ;-)

Jedynym problemem był transport, bo poprosiłam o pręty przycięte na 4 metry, żeby starczyło na właściwe łuki. Wiozłam to moim fordem, pręty wystawały na metr, oczywiście oznaczone, zabezpieczone, ale miałam duszę na ramieniu. Dowiozłam.

Pan Spawacz przyjechał terminowo i zaczęliśmy spawanie. Samochody, sprzęt, ale ruch w ogrodzie działkowym ;-)

I łuki są. Widać gęstwę clematisa, a tu już on wyskubany z suchych kawałków, oczyszczony. Tego clematisa nie tnie się wcale, jedynie czyści z wszystkiego co suche, z 'puchatków' po zimie. Te 'puchatki' to ozdoba całą zimę, a zostają po przekwitnięciu kwiatów.

Do tego jest tu też cudny krzew bzu. Nie ja go sadziłam, rośnie niemal w granicy ogrodzenia, teraz będzie mu łatwiej, bo clematis pójdzie sobie na łuki.

No i nie ma już płotków. Pusto na razie, krawędzie trawnika muszę nieco inaczej poprowadzić, dosadzić roślin, traw, ale to właśnie mnie cieszy.

I jeszcze muszę wyciąć ten pień. To była podpora pod clematisa, teraz clematis ma łuki, a pień i tak niemal całkiem spróchniały.

I znowu jestem nieżywa ze zmęczenia, ale jakie to ma znaczenie skoro tyle pracy zrobione.

Bardzo aktywny i pracowity tydzień. Jutro zatem domowy relaks, drobne domowe porządki, a że uwielbiam moje mieszkanie, lubię poświęcać mu czas tak samo jak moim działkom.

A w sobotę zaczynam jak zwykle pracujący weekend i to też jest powód do radości, bo to wszystko razem tworzy naprawdę niezwykle udaną całość.

Czasem - pomimo rozmaitych przeciwności losu - uważam się za niezwykle szczęśliwą osobę.

I znowu szukam wiosny

Ale przynajmniej u mnie raczej jej niewiele. Przyznam, że dzisiaj Młociny wyglądały szaro i brzydko, i pomimo oczywistych śladów życie, które starałam się uwiecznić na zdjęciach, ogród zrobił na mnie nieco przygnębiające wrażenie. Może to ten brak światła, może to ogólna szarość, bo zimno i jednak natura czeka.

Szukałam i coś tam zielonego znalazłam. Posadzone tydzień temu marketowe (2,99 sztuka) pierwiosnki mają się dobrze.

Czosnki giganty coraz większe. Nie wykopywałam ich. Postanowiłam sprawdzić, czy bez wykopywania cebulowe dają radę i ile przetrwa. 

Tu moja aleja drewniana i kiełkujące pod pęcherznicami wszystkie możliwe cebulowe

Krokusy bardzo powolne w tym roku

Jagoda kamczacka Wojtek jak zwykle pełna życia

Azalia też, co jednak nie zmienia wrażenia szarości i chciałoby się zobaczyć więcej. 

Zabrałam rozmaite sprzęty na jutro i od rana jadę czyścić staw. Dokupiłam rozmaite akcesoria - a to rękawice za łokieć, durszlak do makaronu - będzie za radą fachowców służył za sito do glonów - kij do do durszlaka i mam wrażenie, że jestem gotowa do walki ze stawem.

Relacja jutro w blogu o Borkowie. Zapraszam, bo chyba będzie zabawnie ;-)

Młociny dzisiaj

Nie zaniedbuję Młocin. 

Wprawdzie Borków to nadal wielkie wyzwanie, a Młociny to relaks, to jednak staram się zachować równowagę w czasie, jaki poświęcam obu miejscom. 

Nie raz pisałam, że to trudne, bo lubię angażować się całkowicie i do skutku, ale akurat w przypadku działek czy ogrodów każdy sposób, by zachować umiar jest dobry. W ziemi i w zmaganiach z naturą nic nigdy nie jest zrobione do końca, ciągle można więcej, i więcej, i więcej... 

A skoro raz muszę porzucić Borków dla Młocin, a raz odwrotnie to właśnie pozwala na ostudzenie emocji i zapału. 

Dzisiaj stwierdziłam, że czas najwyższy na wycięcie traw. Dobra decyzja - okazało się że trzcinnik nie tylko ostro ruszył z wegetacją, to jeszcze stare pędy zaczęły lekko pleśnieć. Moja wina, bo znając te trawę, przecież powinnam pamiętać, jak wcześnie rusza z wegetacją. To jedna z tych najszybszych.  

Oto jaka zielone kępy trzcinnika po wyczyszczeniu

Wyskubałam kostrzewy, tych nigdy nie ścinam, bo nigdy nie ma takiej potrzeby.

To jest miejsce, gdzie planuję spore zmiany. Po pierwsze wycinam pień drzewa. Do tej pory służyło jako podpora pod Summer Snow, ale jest to Clematis burza i wymaga lepszych podpór. Będą dodatkowe łuki na ogrodzeniu.

Koniec też z płotkami. Inaczej obsadzę rabaty, będzie inny widok na nie, bo te płotki, choć malownicze, jednak ograniczają sposób prowadzenia rabat. Poza tym mam już ich dosyć ;-)

Wszystkie trawy podcięte, rozwiązane, wyskubane. 

Posadziłam marketowe pierwiosnki, przycięłam lawendę

A tu ubiorek z patykami hortensji. Wkrótce zakwitnie na biało.

  

A dzień dzisiaj to całkowite przeciwieństwo tego z wczoraj. Zimno, wilgotno, czarne chmury nisko nad głową. Tym bardziej się cieszę, że dałam radę i zrobiłam porządki. Trawy bardzo potrzebowały wyczyszczenia, trawnik wygrabienia, a weekend ma być ciepły.

Działka gotowa na wiosnę, a ja na pracowity weekend na uczelni i moje kolejne, tym razem 66. urodziny. Fajna data. Ciekawa jestem, czy Google tak jak rok temu złoży mi życzenia. Na wiele więcej nie liczę;-))))

 

 

Pierwiosnki historycznie

Basia zapytała mnie o trwałość pierwiosnków, które pokazywałam ostatnio jako kupione w miejsce pączków w tłusty czwartek. Te jeszcze nadal rosną w domu, ale podobnie było w ubiegłym roku, kiedy kupione w markecie w marcu posadziłam do ziemi. Oto ich zdjęciowa historia, a raczej historyjka ;-)

Tak wyglądały w marcu 2015

I do końca kwietnia

A potem jeszcze w grudniu 2105 roku ;-)

To jak sądzę jest pierwiosnek bezłodygowy, odmiana ogrodowa. Liście mu dość szybko marnieją, ale ja usuwam je regularnie i jakoś to wygląda. Zapewne najlepiej wyglądają w sporej grupie i dlatego w tym roku dosadzę ich więcej.

Bazie i kotki

Zadziwiła mnie dzisiaj leszczyna, cała w baziach.

Nie rośnie u mnie, tylko tuż za ogrodzeniem. To taka pospolita, leśna. Wystarczyło trochę ciepła i już cała kwitnie.

Na wierzbie kotków prawie nie ma za to.

Przyroda po dzisiejszej zimnej nocy przycupnęła, niewiele się dzieje. Głogownik nadal daje radę, ale wiele z tych liści straci później.

Myślałam, że dzisiaj znowu coś porobię, ale zimno, przed nami sporo zimnych nocy, zrezygnowałam z cięcia traw. Poczekam do marca jednak.

Bentley raz jeszcze

Popularność mojego wpisu na temat tego narzędzia ogrodniczego zadziwia mnie, ale też i nie. 

Doskonałość i uroda produktów tej, jakże starej i tradycyjnej angielskiej firmy kusi nie tylko przydatnością w ogrodzie, ale też pewnym specyficznym komfortem używania czegoś w dobrym gatunku, pełnego klasy, perfekcją tradycyjnego designu. Gdyby nie ceny zapewne nie używałabym żadnych innych narzędzi w ogrodzie ;-)

Taki kosz np.

 
jest po prostu piękny, chociaż przecież całkowicie można się bez niego obejść ;-) 

Co więcej zauważyłam, że coraz mnie jest adresów, gdzie te narzędzia można kupić. Tego mojego do krawędzi prawie nie ma. Wygląda na to, że nowoczesne 'plastykowe' narzędzia, znacznie tańsze, choć niekoniecznie trwalsze, wypierają z rynku taką klasykę.

Szkoda, bo to nie tylko funkcjonalne, ale - mam wrażenie - wieczne narzędzia. Mój 'krawędziak' służy już parę lat i nie widzę na nim śladów czasu. Inna sprawa, że ja dbam o narzędzia, wszystkie, nie tylko Bentleya, chociaż to tylko to narzędzie zimuje ze mną w domu ;-)

W planie ma jeszcze takie cuda

 I dla zupełnej rozpusty takie rękawice

 To bardziej dla przyjemności posiadania produktu doskonałego, niż rzeczywiście przydatnego, ale to sprawia tyle przyjemności.

Poczułam wiosnę !

Dzisiaj mój w miarę wolny dzień - od komputera prawie nie odchodzę - pogoda śliczna, pojechałam na Młociny. 

Pojechałam tak tylko kontrolnie. Ale jak już się tam znalazłam, nabrałam ochoty na wiosenne porządki. Trzy godziny czyszczenia rabat, grabienia trawnika, wielki wór śmieci, a wyglądało, że właściwie nic nie ma do roboty ;-) 

Oj jak mi brakowało tej fizycznej pracy, tego kontaktu z ziemią i roślinami. A do tego tyle oznak nowego życia, że przecież nie sposób, by krokusy, tulipany, czosnki wyrastały na zaśmieconych rabatach.

No to wysprzątałam, ale szczerze powiem, że na zdjęciach tego chyba nie widać ;-)

Ale nowe życie widać!

Kanty straszliwie zarosły. Wkrótce się za nie zabiorę. Bentley w domu czeka ;-)

Trawnik jeszcze zimowy, ale wygrabiłam dzisiaj mnóstwo siana, wkrótce się zazieleni.