sobota, 10 sierpnia 2019

I znowu jest zielono :-)


Młociny to jednak stary ogród i jakoś dał radę przetrwać to okropne lato. Lato jeszcze trwa, ale tak toksyczne jak było, to już nie będzie.

Dzisiejsze obrazki z telefonu. Nie brałam aparatu, bo byłam przekonana, ze nic do uwiecznienia nie znajdę. Ale ta żywotna zieleń zmobilizowała mnie, by jednak utrwalić ten dzień. 













 Jak na to straszne lato to uważam, że ogródeczek jest w dobrej formie :-)


 

środa, 31 lipca 2019

Ostatni dzień lipca


Ładny był!

Po ostatnich ulewach ziemia mokra, wszystko wraca do życia, a tego mi bardzo brakowało na Młocinach. Brakuje niestety wielu, wielu roślin, które zginęły przez suszę, ale niektóre powoli odbijają, jak na przykład rodgersja.



Tardiva zakwitnie, a była niemal sucha.


Nawet przetacznik Christa ma zamiar kwitnąć! Generalnie jest znacznie lepiej. Floksy są ;-)


Ten miał być biały.




Summer snow nadal kwitnie, chociaż to też nie jest to jego normalne 'zwariowane' kwitnienie ;-)



Jest zielono i niech mi to wystarczy tutaj. 

Bogactwo kwiecia mam w Borkowie ;-) 


niedziela, 21 lipca 2019

Osiem lat


I tak kolejny rok minął, a że jutro 22 lipca to mam rocznicę objęcia działki w ROD 'Huta Warszawa'. Piszę objęcia, bo jej nie kupiłam, tylko dostałam prawo do doprowadzenia wysypiska śmieci na 185 metrach  kwadratowych do stanu działki ogrodowej. Wysypiska jakie powstało po budowie Mostu Północnego i częściowej aneksji działek pod budowę. To co zostało, było do wzięcia za darmo - trochę na zasadzie domów za złotówkę w Szwajcarii - weź, ale zainwestuj i zrób porządek.

Tradycyjnie zatem przypominam, co objęłam w posiadanie ;-)







Dzisiaj po 8 latach zastanawiam się, czy gdybym ponownie stanęła przed takim zadaniem, byłabym gotowa podjąć się czyszczenia tych stajni Augiasza?

Chyba jednak już nie, ale wtedy moja potrzeba posiadania ogrodu była tak silna, że nic mnie nie zniechęcało. No i miałam 8 lat mniej, a to na tym etapie życia stanowi kolosalna różnicę.

Na pewno za mną 8 wspaniałych lat z ogródeczkiem, który raz lepiej, raz gorzej, ale jednak powoli stawał się zagospodarowanym miejscem pełnym roślin, wspaniałą zieloną oazą, inspiracją do powstania Borkowa. Bez zasmakowania sztuki ogrodnictwa tu na Młocinach, nigdy nie zdecydowałabym się na wyzwanie, jakim jest ta wiejska działka.

Jak widać, moje bogate życia stawia mnie zawsze przed kolejnymi wyzwaniami, nic nie przychodzi łatwo, a to co mam, to zawsze efekt tylko mojej własnej bardzo ciężkiej pracy.

Ogródeczek dzisiaj zachwycił liliami.



 Jest coraz bardziej zielono. Codziennie pada.



Wbrew moim czarnym przewidywaniom będą jednak jakieś jabłka ;-)



A za oknem znowu czarne burzowe chmury. To w Warszawie, bo w Borkowie już znowu leje!


czwartek, 18 lipca 2019

Micro jeżówki ;-)


Micro bo kiedyś to były duże kwiaty, teraz mam raczej stokrotki ;-)



Sądzę, że to efekt suszy, ale cieszę się, że są i takie ;-)))
Budleja nabiera mocy i ma nowe kwiaty. Wyjątkowo piękny kolor.

 
Pod nią ta moja nowa rabatka 'pustynna'. Dosadziłam niebieskie kostrzewy do juk, dodam jeszcze jakieś 'suszki' w błękicie i będzie gotowe. Tu zawsze było najwięcej słońca. Teraz sobie może być. Za trawą jest biała budleja, albo to co z niej zostało. Nie rokuje zbyt dobrze.

 
Pozytywy też są. Winogrona deserowe - w przeciwieństwie do tych winnych - owocują bogato.



Po ostatnich deszczach bardziej zielono wszędzie, ale np. przetaczniki 'Christa', moja duma ogrodowa od lat - chociaż walczą - raczej nie zakwitną.



Te piękne pnie po lewej to morwa. 
Hosty odżyły, a bodziszki jak zawsze ratują obrazek ;-))))

Od jutra Borków. Na tak długo, jak się da. Jak upał lub deszcz pozwoli.

 

niedziela, 14 lipca 2019

Zamiast bylin


Wprowadzam zmiany. Tak jak wcześniej zapowiedziałam.

Walka z suszą nie dla mnie, a mając dwa ogrody i oba kawałek od domu, wiem że nie wygram. Zatem tam gdzie były tawułki, jeżówki, jarzmianki, budleje, dzisiaj przekopana ziemia i rosną juki!



Tak jak tu. Tu zresztą zestaw suszo-odporny. Rozchodniki, zawciąg i irgi. Gdyby nie ten saharyjski kolor trawnika wokół, byłoby ładniej.



Są miejsca gdzie jest jako tako



Na pocieszenie mam taras i kwitnące rozwary





Niedziela na Młocinach i muszę przyznać, że dobrze mi to zrobiło, bo ogródeczek jednak powoli odżywa. Ja go po prostu naprawdę bardzo lubię i było mi bardzo żal, że tak zmarniał.

Będzie tylko lepiej :-)